Artretyzm

Lekarze wyróżniają około stu pięćdziesięciu odmian artretyzmu. Do najczęściej leczonych zalicza się dnę moczanową, reumatoidalne zapalenie stawów oraz osteoartretyzm. Są to choroby przewlekłe, zaleczalne. Artretyzm jest to choroba wywołana przez nadmierną ilość kawasu moczowego. Kwas ten powstaje w organizmie z zasad purynowych, które pochodzą z pokarmów lub przemian ustrojowych. Jest on wydalany z organizmu przez nerki lub gruczoły potowe. Gdy praca organów zostaje zaburzona, kryształki kawasu gromadzą się we krwi w nadmiernej ilości i odkładają się w stawach i tkance okołostawowej. Tam rosną wywołując bóle, obrzmienia i zaczerwienienia skóry. Dochodzi do usztywnienia jednego stawu lub całego organizmu. Kwas gromadzi się najczęściej w postaci guzków artretycznych, w kształcie ziarna pieprzu, grochu, w skrajnych przypadkach osiąga wielkości ziarna fasoli. 

Wyróżnić można artretyzm pierwotny oraz wtórny. Artretyzm pierwotny diagnozuję się wówczas, gdy z niewiadomych przyczyn organizm w nadmiarze produkuje kwas moczowy. Artretyzm wtórny jest następstwem białaczki, przewlekłej choroby nerek, nadużywania leków, alkoholu, objadania się oraz źle przeprowadzonej kuracji odchudzającej. Jest to dolegliwość występująca przy cukrzycy typu 2, otyłości brzusznej, nadwadze oraz nadciśnieniu. Artretyzm przez dłuższy czas może przebiegać bezobjawowo. W jego wcześniejszym rozpoznaniu mogą pomóc jedynie badania na obecność kwasu moczowego. Najczęściej jednak choroba niespodziewanie daje o sobie znać rano, nagłym i nasilającym się bólem stawów. Gdy w tak jasny sposób odczuwamy jej dolegliwości należy zmienić sposób odżywiania oraz rozpocząć leczenie kierunkowe. W przypadku niepodjęcia odpowiednich kroków bóle rozprzestrzenią się na tkanki miękkie palucha, pięt, a na brzegach uszu wytworzą się guzki dnawe- tophi. 

Wbrew powszechnemu przekonaniu artretyzm może dosięgnąć osoby w każdym wieku. Kobiety zapadają na nią po ok. 65 roku życia, gdyż ich organizm chroniony jest przez żeńskie hormony płciowe, mężczyźni niestety chorują między 40-65 rokiem życia. W przebiegu artretyzmu może dojść do powikłań, związanych z pracą nerek np. takich jak zapalenie miedniczkowo-nerkowe lub niewydolność nerek z azocicą. Układ krążenia również narażony jest na choroby takie jak, niewydolność wieńcowa serca lub ogólne stwardnienie tętnic.  

Profilaktyka obejmuję dużo ruchu, w celu zachowania elastyczności stawów oraz ścięgien. Nie nadużywanie alkoholu oraz unikanie popijania wieprzowiny alkoholem. Zaleca się gotowanie zup na wywarach warzywnych, które nie zawierają puryn. Ostatni posiłek powinien być spożywany na 3-4 godziny przed snem , ponieważ w nocy organizm w mniejszym stopniu wydala kwas moczowy. Badania dowiodły, iż regularne stosowanie glukozaminy przez trzy lata skutecznie odbudowuje chrząstki, co skutkuje poprawą ruchomość stawów. Medycyna wschodu oraz ajurwedyjska również mają swoje sposoby na leczenie. Jednym z nich jest picie jeden szklanki ciepłej wody z dodatkiem cynamonu i miodu. 

Podsumowując, artretyzm to choroba nieuleczalna, najczęstszą jej odmianą jest dna moczanowa lub podagra. W celu zapobiegania kolejnym atakom stosuje się leki obniżające poziom kawasu moczowego oraz przyśpieszające jego wydalanie. Nieodłącznym aspektem leczenia jest również zbilansowana dieta uboga w puryny.